بچه هاي كوچه پشتي

از چشمهاي من هيجان را گرفته ايد

اين روزها عجب خودتان را گرفته ايد

ارديبهشت نيست که اردي جهنم است

لبهاي سرختان که دهان را گرفته ايد

به چرت و پرت و فحش و ...ببخشيد مدتي ست

از شعر هام لحن و بيان را گرفته ايد

خانم ! جسارت است ببخشيد يک سوال

با اخمتان کجاي جهان را گرفته ايد؟

خانم ! شما که درس نخوانديد ....پس کجا

کي دکتراي زخم زبان را گرفته ايد

خانم ! جواب نامه نداديد بس نبود؟

ديگر چرا کبوترمان را گرفته ايد

خانم ! عجالتا برويم آخر غزل

نه اينکه وقت نيست امان را گرفته ايد