از این به بعد سنگ صبورم نمی شوی

ماه بلند برکه‌ی شورم نمی شوی

این رودخانه ماهی قرمز! مبارکت

قانع اگر به تنگ بلورم نمی شوی

وقتی سفر بهانه‌ی محض شکفتن است

محو شکوه زخم عبورم نمی شوی

انجیر زار جاده‌ی سبز شمال کو؟

امشب چراغ جاده‌ی دورم نمی شوی

بر هم نمی زنی قرق بیشه زار من

بر صخره‌ها پلنگ جسورم نمی شوی

بر شعرهام سوره‌ی یاسین وزیده است

غرق سکوت اهل قبورم نمی شوری

چشمم تهی است از هیجان همیشگی

چشمت چقدر سنگ صبورم نمی شود!