بچه هاي كوچه پشتي

ترا من زهر شیرین خوانم ای عشق ،

  که نامی خوش تر از اینت ندانم .

 وگر – هر لحظه – رنگی تازه گیری ،

 به غیر از « زهر شیرینت » نخوانم .

 تو زهری ، زهر گرم سینه سوزی ،

 تو شیرینی ، که شور هستی از تست .

 شراب جام خورشیدی ، که جان را

 نشاط از تو ، غم از تو ، مستی از تست .

 به آسانی ، مرا از من ربودی

 درون کوره ی غم آزمودی

  دلت آخر به سرگردانیم سوخت

 نگاهم را به زیبایی گشودی

 بسی گفتند: « دل از عشق برگیر !

 که : نیرنگ است  و افسون است و جادوست !»

 ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

 که این زهر است ، اما ! ...نوشداروست !

چه غم دارم که این زهر تب آلود ،

 تنم را در جدایی می گدازد

 از آن شادم که در هنگامة درد ؛

 غمی شیرین دلم را  می نوازد .

 اگر مرگم به نامردی نگیرد ؛

 مرا مهرِ تو در دل جاودانی است .

 وگر عمرم به ناکامی سرآید ؛

 ترا دارم که: مرگم زندگانی است .