در دانشگاه‌ برعكس‌ بخش كلان‌ جامعه‌ به‌ دليل‌ اينكه‌ هميشه‌ افكار حاضر و آماده‌يي‌ در دسترس‌ كساني‌ كه‌ آنها را نياز دارند (اهل‌ قلم‌)وجود دارد و همچنين‌ ويژگي‌ محيط‌هاي‌ دانشگاهي‌ كه‌ همانا «روشنفكرانه‌ بودن‌» و «آكادميك‌ بودن‌» است‌، تقاضا براي‌ انتشار نشريه‌ آن‌ هم‌ با آزادي‌ها و جسارتهاي‌ دانشجويي‌ فراوان‌ است‌. نكته‌ جالب‌ اينكه‌ باز برعكس‌ كلان‌ جامعه‌ كه‌ گروه‌هاي‌ گسترده‌ گوناگوني‌ وجود دارند كه‌ به‌ سود اين‌ يا آن‌ چيزي‌ مي‌نويسند و روشهاي‌ آنها گاه‌ آشكار و مستقيم‌ و گاه‌ پنهان‌ و مشكوك‌ است‌، در محيط‌هاي‌ دانشگاهي‌ به‌ دليل‌ باز و روشنفكرانه‌ بودن‌ فضا روشهاي‌ بيان‌ مطالب‌ هميشه‌ آشكار و مشخص‌ است‌ و البته‌ مسالمت‌آميز كه‌ يكي‌ از اين‌ روشها كه‌ اغلب‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد «طنز» است‌. طبق‌ تعريف‌ رايج‌ طنزأ «بيان‌ انتقاد تلخ‌ با زباني‌ شيرين‌، كنايي‌ و خنده‌آور و منصفانه‌» مي‌توان‌ دو صفت‌ «جسارت‌ و بشاشت‌» را در نشرياتي‌ كه‌ به‌ زبان‌ طنز با مخاطب‌ رابطه‌ برقرار مي‌كنند، جست‌وجو كرد كه‌ شايد اين‌ دو صفت‌ اجزاي‌ اجتناب‌ناپذير طنز ناميده‌ شوند. كافي‌ است‌ اين‌ تعريف‌ را به‌ همراه‌ دو ويژگي‌ ياد شده‌ با روحيه‌ آتشين‌، جسور و عدالت‌خواه‌ جواني‌ گره‌ بزنيد، مي‌توانيد در ذهن‌ خود يك‌ نشريه‌ طنز دانشجويي‌ را پرورش‌ دهيد.
محور طنزهاي‌ دانشجويي‌ اغلب‌ موضوعات‌ جالب‌ توجه‌ جوانان‌ است‌ كه‌ عبارتند از:۱ سياست‌: كه‌ جذابترين‌ موضوع‌ براي‌ دانشجويان‌ است‌ ۲.مشكلات‌ صنفي‌: موضوعاتي‌ نظير كيفيت‌ بد غذاهاي‌ سلف‌ سرويس‌ دانشگاه‌، مشكل‌ كمبود خوابگاه‌ و ... ۳.مشكلات‌ اجتماعي‌: اينگونه‌ طنزها غالبا ناظر به‌ مشكلاتي‌ است‌ كه‌آحاد جامعه‌ نيز با آن‌ دست‌ به‌ گريبانند. اينگونه‌ از طنز، شامل‌ گلايه‌ از وضع‌ اقتصادي‌، تبعيص‌هاي‌ اجتماعي‌ و ... است‌. ۴.مشكلات‌ جوانان‌: نبود فرصتهاي‌ شغلي‌، مشكلات‌ مربوط‌ به‌ ازدواج‌، تهيه‌ مسكن‌، ارتباط‌ ميان‌ دختر و پسر و ... عمده‌ موضوعات‌ اين‌ دسته‌ از آثار را تشكيل‌ مي‌دهد. خلاصه‌ كلام‌ اينكه‌ طنز مورد پسند ذايقه‌ عامه‌ است‌ كه‌ در آن‌ كلام‌ بي‌پرده‌، آتشين‌ و جسور را جست‌وجو مي‌كند كه‌ اين‌ موضوع‌ در مورد جوانان‌ با توجه‌ به‌ آزاديخواه‌ بودن‌ آنها بخصوص‌ در فضاي‌ تئوريك‌ دانشگاه‌ به‌ اوج‌ خود مي‌ رسد. براي‌ درك‌ هر چه‌ بيشتر فضاي‌ نشريات‌ طنز دانشجويي‌ به‌ قسمت‌هايي‌ از آثار نشريات‌ دانشجويي‌ كه‌ به‌ زبان‌ طنز به‌ تعبير خواب‌ دانشجويي‌ پرداخته‌ است‌ اشاره‌ مي‌كنيم‌:
اگر كسي‌ در خواب‌ شهاب‌ سنگ‌ هالي‌ را ببيند كه‌ هر يك‌ ميليون‌ سال‌ يك‌ بار از كنار زمين‌ گذر مي‌كند پس‌ بزودي‌ رياست‌ محترم‌ دانشگاه‌ را ملاقات‌ و مشاهده‌ خواهد كرد!
اگر دانشجويي‌ در خواب‌ ببيند كه‌ هر درس‌ را يك‌ بار بگيرد و پاس‌ كند خواب‌ او هيچ‌ تفسيري‌ ندارد و بايد گفت‌ كه‌ در خواب‌، خواب‌ ديده‌ است‌.
اگر كسي‌ در خواب‌ ببيند كه‌ استادش‌ فوت‌ شده‌ است‌ پس‌ فرداي‌ آن‌ روز هنگام‌ تدريس‌ مغز استاد خواهد سوخت‌ و سواد استاد از كار خواهد افتاد!
و اگر كسي‌ در خواب‌ ببيند كه‌ گوشش‌ دراز گشته‌ و سواري‌ دهد، همانا ازدواج‌ كند و در خواستگاري‌ بعله‌ بستاند.
اگر در خواب‌ بببيند موهايش‌ سفيد، سرش‌ طاس‌ و دندانهايش‌ عاريه‌ گشته‌اند، بي‌شك‌ جزو قبولي‌هاي‌ فوق‌ ليسانس‌ خواهد بود و اگر...
خلاصه‌ كلام‌ اينكه‌ رشد طنز و طنزپردازي‌ در نشريات‌ دانشجويي‌ از آن‌ جهت‌ اهميت‌ دارد كه‌ طنز در صورتي‌ كه‌ به‌ «هجو» كشيده‌ نشود مي‌تواند روحيه‌ نقد و انتقاد سالم‌ را در جامعه‌ دانشگاهي‌ ترويج‌ دهد و با توجه‌ به‌ اينكه‌ آزادي‌ قلم‌ و بيان‌ لازمه‌ دموكراسي‌ و از مهمترين‌ آزادي‌هاي‌ مدني‌ است‌ بايد پذيرفت‌ كه‌ يكي‌ از جوامع‌ مدني‌ پويا و در عين‌ حال‌ عدالت‌خواه‌، دانشگاه‌ و محيط‌ آكادميك‌ آن‌ است‌ كه‌ بدون‌ وجود نشريات‌ قوي‌ و فعال‌ توسعه‌ فرهنگي‌ سياسي‌ در آن‌ امكان‌پذير نيست‌. رعايت‌ اصول‌ اخلاقي‌ و شخصيت‌ افراد شايد تنها خط‌ قرمز نشريات‌ طنز دانشجويي‌ باشد زيرا دانشجويان‌ به‌ وسيله‌ نشريات‌ در سطح‌ دانشگاه‌ روحيه‌ انتقادپذيري‌ افراد(دانشجويان‌ و دانشگاهيان)‌را تقويت‌ مي‌كنند.