این همه حسود بودم و نمی دانستم.

                 به نسیمی که از کنارت

                  موذیانه می گذرد

      به چشم های اشنا و پرازار

      که بی حیا نگاهت می کند

                 به افتابی که فقط تلاش گرم کردن تو را دارد

حسادت می کنم... 

من انقدر عاشقم

که به طبیعت بد بینم

طبیعت پر از نفس های ادمی ست

که مرا وا می دارد حسادت کنم

به تنهایی ام

به جهان

به خاطره ای دور از تو...