بچه هاي كوچه پشتي

از ابتدا تا انتهایش گریه کردم

وقتی که شد چنگیز و احساس مرا کشت

 با مردم چشمم برایش گریه کردم

 اما گناهی هم ندارد طفل معصوم

 عاشق نشد حتی به پایش گریه کردم

 گفتش...چرا هی مشق باران می نویسی؟

 هرگز نفهمید از چرایش گریه کردم.

 از ترس اسمش را نیاوردم به شعرم

 هی نقطه چین ها... را برایش گریه کردم

 خندید بر دیوانگی هایم ...پیاپی

 من هم به جای او...برایش گریه کردم.