دفترم را که باز می کنی ،
" متکلم وحده " ها می پاشند بیرون !
باور کن تقصیرِ من نیست ...
تو باعثِ یکنواختیِ دفترِ منی !
آخر محضِ رضای دلِ من نه ؛
محضِ خاطرِ دلِ قلمِ خواب آلودت ،
یک بار هم تو برای من بنویس ....